De windmolen werd in 1872 gesticht door Jacobus Bruekers te Nederweert, waarna de molen achtereenvolgens in handen kwam van: Martinus Bruekers vanaf ongeveer 1880. 

Onder Jacobus Hubertus Bruekers voltrokken zich enige belangrijke vernieuwingen: zo kreeg de molen in 1921 zelfzwichting (aan te nemen is dat dit gebeurde nadat de tweedehands bovenas -afkomstig van de beroemde molen De Hoop te Rotterdam- was gestoken). Omstreeks 1932 liet hij een Thomassen-oliemotor (serienr. 2557) plaatsen en in 1933 werden beide roeden verdekkerd. Dat laatste betekende niet het einde van het werkzame leven van de motor: bekend is dat Bruekers bij veel werk molen en motor tegelijk gebruikte!

Aan dit werkzame leven kwam op 5 oktober 1944 een voorlopig einde: de molen werd vrijwel verwoest, nadat deze door een Duitse stoottroep in brand was gestoken. De restanten van het binnenwerk werden in 1947 verwijderd; wat overbleef was een uitgebrande en beschadigde romp. 

Niets leek er nog met dit onluisterde molenrestant te gebeuren, tot het eigendom werd van de Nederweertse notaris J.M. Stassen. Deze liet tussen 1979 en 1993 de molen voor eigen rekening restaureren en zette zo een bijna verloren monument weer op de kaart. Dat betekende zeer veel: niet alleen de stenen romp moest grondig worden hersteld; met uitzondering van de bovenas is feitelijk alles nieuw. 

In het najaar van 2009 is men in deze molen begonnen met de reconstructie van het olieslagwerk op de begane grond, gebaseerd op wat bij opgravingen in de molen was aangetroffen. Dit in nauwe samenwerking tussen molenmakerij Adriaens en enkele technische scholen in de regio. In de zomer van 2011 was dit werk maalvaardig. 

In 2010 werd de molenromp gedeeltelijk gewit; ooit was deze geheel zwart geteerd.
In het voorjaar van 2022 werden beide roeden grondig nagekeken en kreeg de molen een nieuwe staartbalk.