Vóórdat de huidige molen werd gebouwd, stond hier een standerdmolen; blijkens oude documenten was deze reeds in 1649 aanwezig.

In beginsel dateert de huidige molen uit 1825. Toen liet Roelf Kornelis' Mulder een achtkante grondzeiler bouwen, ter vervanging van die standerdmolen.
In 1852 liet zijn zoon Kornelis Roelfs Mulder de grondzeiler met vijf meter verhogen tot stellingmolen. Tevens werd toen een pelwerk toegevoegd (dat omstreeks 1930 weer is verwijderd).
In 1925 werd op de binnenroede zelfzwichting aangebracht. Opmerkelijk was, dat de molen daarbij houten as en roeden behield.

In 1950 was de houten bovenas 'op' maar werd niet vervangen: in plaats daarvan werden roeden en as in oktober dat jaar verwijderd en plaatste men een elektromotor om het takrad (spoorwiel) aan te drijven. De kap bleef op de molen staan en men maakte keurig het asgat dicht. 

Op 24 april 1968 verkocht toenmalig eigenaar L. Oomkes zijn molen aan de gemeente Ten Boer. Deze liet de molen in 1973 ingrijpend restaureren. Er was veel werk nodig, zeker ook aan de stenen onderbouw, die deels werd afgebroken om daarna geheel opnieuw te worden opgemetseld. 
Voor het eerst in zijn bestaan kreeg de molen een ijzeren as en roeden (die laatste hadden overigens best iets langer mogen zijn...). Sindsdien draaide en maalde de molen regelmatig op vrijwillige basis.

Ruim 30 jaar later volgde stilzetting: de staat van onderhoud was tever achterop geraakt en men moest wachten tot subsidies konden worden verstrekt. Dit wachten duurde tot 2009: toen was de molen 'aan de beurt': nadat de roeden waren gestreken, ging in oktober 2009 de kap eraf. 

Na een flinke herstelbeurt was de molen in juni 2011 weer maalvaardig. De toen vernieuwde roeden waren nu wel goed op lengte, maar helaas: het waren gedeelde roeden. Dus ook deze molen ontkwam niet aan de problemen rond dit roedetype en werd in april 2017 stilgezet. Vroeg in 2018 werden de roeden gestreken en daarna moest weer worden gewacht. De nieuwe roeden, nu dus uit één stuk, kwamen in oktober dat jaar.