Anthonie Johannes werd geboren in 1823 in Ouderkerk aan den IJssel, de zoon van de grutter Anthonie van der Mijle, grutter en Anna Herfst.

Hij trouwde in 1851 in Goedereede (Goeree-Overflakkee) met Amploontje Hollaar.

Het echtpaar had 7 kinderen. Zij besloten de grutterij te verkopen en plaatsten een advertentie in de Nieuwe Rotterdamsche Courant van 5 maart 1860:

05-03-1860: Nieuwe Rotterdamsche Courant

“Openbare Vrijwillige VERKOOPING. De Notaris RICHARD HENDRIK NIERSTRASZ, residerende te Rotterdam, is voornemens om op Zaturdag den 17 Maart 1860, des voormiddags ten 10 ure, in het Logement van den Heer A. J. van der Laak, te Krimpen op de Lek, in het openbaar te Veilen en te Verkoopen:

Nr1. Eene welbeklante en in volle werking zijnde GRUTTERIJ, met daaraan verbonden Ruim en Aangenaam gelegen WOONHUIS, met STALLING, TUIN en ERVE te Krimpen op de Lek, buitendijks en strekkende tot aan de Rivier, Kadaster nrs. 2094 en 1968, te zamen groot 7 Roeden 18 Ellen; zijnde alle vaste en losse GEREEDSCHAPPEN tot de Gruttery behoorende, onder den verkoop begrepen. Het Pand is ook geschikt om tot allerlei Handels of Fabriekszaken te worden ingerigt, terwijl door de ligging aan de Rivier uitmuntende gelegenheid tot Vervoer van Goederen bestaat. Belast met eene Jaarlijksche Recognitie van f 8 ten behoeve van den Ambachtsheer van Krimpen.

Nrs. 2 en 3. Twee partijen uitnemend best WEI- en HOOILAND, gelegen in den Polder en onder de Gemeente van Krimpen op de Lek, Kadaster Nrs. 1426 tot 1430, 1388 en 1389, te zamen ter grootte van 3 Bunder, 71 Roeden 80 Ellen. Alles te aanvaarden met 1 Mei 1860. Nadere inlichtingen zijn te verkrygen ten Kantore van genoemden Notaris aan de Zuidblaak, Wijk 2, Nr. 6, te Rotterdam, alsmede bij den Notaris G. J. SPRUIJT, te Ouderkerk aan den IJssel, zijnde de Gruttery inmiddels uit de hand te koop”.

De volgende eigenaar was Arie Horsman, geboren in 1848 in Krimpen aan de Lek, zoon van de zalmvisser Cornelis Horsman en Adriana Agnia Cornelia Helleman.

Hij trouwde in 1878 in Krimpen aan de Lek met Charlotta Maria Aletta Lucretia Rasch.

Hij stopte met de rosmolen en installeerde een petroleummotor.

Dit leidde tot klachten in Het Volksdagblad van 28 april 1897:

28-04-1897: Het Volksdagblad

Geachte Redactie, In een der volkrijkste gedeelten van het dorp Krimpen a/d Lek, heeft men een grutterij, wier drijfkracht bestaat uit een petroleummotor. Bij de aanvrage tot plaatsing is door eigenaars der belendende perceelen, naar ik meen, geen bezwaar hiertegen ingediend, aangezien zij niet wisten van welken aard de werking was. Thans echter weet men dit al te goed, daar men reeds op een half uur afstand door de ontploffing der verbrande petroleum een zwaar dof geluid verneemt, wat veel overeenkomt met het voortdurend gestamp van een oliemolen. „Alles wordt gewoonte," zegt men, maar wie in de nabjjheid wonen, worden telkens herinnerd aan het ondragelijke ervan. Bij dit aanhoudend dof gehamer wordt ook de atmospheer bezwangerd dóór een voor de gezondheid alles behalve zuivere lucht, door de ontsnapping der petroleumgassen veroorzaakt. Recht tegenover op een afstand van 5 à 6 meter staat het schoolgebouw, welks ramen bij warm weder worden opengeschoven, teneinde versche lucht te doen binnenkomen. Ieder kan dus begrijpen, vooral bij drukkend weder, dat de lucht, die het schoollokaal intrekt, reeds voor het binnengaan is besmet. Nu had men toch bij de aanvrage tot plaatsing mogen verwachten, dat de raad der gemeente, als eerste belanghebbende, onder wier leden, mannen van industrie, dus met de werking van genoemde motor op de hoogte, zich hiertegen zou hebben gekant. Maar wat de oorzaak moge zijn, de motor werkt en werkt door het aanhoudend gehamer belemmerend op het onderwijs en door haar petroleumgas nadeelig op de gezondheid der schoolkinderen. Zou de Staat die de zorg voor ’t onderwijs in zich omdraagt, na kennisname van het hierboven aangevoerde, geen maatregelen nemen, ten einde het belang der geenschap te stellen boven het persoonlijk belang van wien ook? We vertrouwen zulks en hopen hiervan steeds overtuigd te zjjn. Bij voorbaat mijn dank. Krimpen aan de Lek. H”.

Rond 1900 verhuisde het gezin naar Rotterdam, waar de vrouw van Arie Horsman in 1904 overleed. Hij overleed in 1926.