In juni 1800 kreegt Thomas van Dusseldorp (Waspik 1763 - 1822), wonende te Groot Waspik, in het Departement van de Dommel, toestemming tot het oprichten van een handgrutmolen en paardengrutmolen. Hij moest wel bewijzen dat hij meerderjarig was en niet meer bij zijn vader woonde (Besluiten van de Tweede Kamer en Decreten van het Vertegenwoordigend Lichaam des Bataafschen Volks).

Na zijn overlijden zette zijn weduwe Catharina van de Zande (Ginneken 1767 – Waspik 1842) het bedrijf voort.

Haar dochter Catharina Sophia Rufina van Dusseldorp (Waspik 1804 - 1886) trouwde in 1826 met de schipper Wouter Blankers (Raamsdonk 1788 – Waspik 1855), maar na 1839 werd hij als grutter bij zijn schoonmoeder.

Zijn zoons Cornelis Blankers (Waspik 1833 -1870) en Jacobus Petrus Blankers (Waspik 1844 – 1905) volgden hem op. In 1895 sloot de grutterij.

Informatie van Anton Bom, juni 2026