De molen werd in 1848 gebouwd door Jan ten Kate ter vervanging van de Katingermolen, die onvoldoende capaciteit had. Het betrof een stellingmolen, die in 1882 door blikseminslag afbrandde. In hetzelfde jaar werd de molen herbouwd, waarbij onderdelen van molen De Drie Gebroeders uit Deventer werden gebruikt. Dit is nog te zien aan de inkepingen van de korbelen.

Om ook bij weinig wind te kunnen malen, werd in 1909 een petroleummotor geplaatst. Van 1882 tot 1920 was Jan Wassens huurder, daarna zijn zoon Roelof Wassens. In 1920 werd de molen eigendom van de Coöperatieve Landbouw Vereniging. Graan werd per schip via de Dedemsvaart aangevoerd; schepen konden tot onderin de molen varen. Naast malen werd er ook gepeld.

De coöperatie breidde uit en betrok de molen bij haar activiteiten. In 1936 werden nieuwe roeden geplaatst; deze werden meteen voorzien van het systeem Dekker. Geleidelijk nam het gebruik van de windkracht af. Uiteindelijk raakte de molen buiten bedrijf en in verval.

Tijdens de orkaan van november 1972 raakte de molen bijna in brand, maar het liep goed af: roed- en kruikettingen trokken de (in slechte staat verkerende) stelling kapot, waarna de molen zichzelf min of meer uit de wind kruide.
De coöperatie overwoog sloop, maar de gemeente kocht de molen en zette zich in voor behoud.

In 1974-1975 volgde verplaatsing: op 550 meter afstand werd een nieuwe onderbouw gemetseld en daar bovenop kreeg de molen zijn plek. Na een algehele restauratie werd de molen weer op vrijwillige basis in bedrijf gesteld. Er kwam onder meer een derde koppel stenen.

De molenaars stonden hier bepaald niet stil: los van veelvuldig draaien en malen werden allerlei zaken opgepakt. Zo werd een ruwoliemotor geïnstalleerd, die in 2021 weer operationeel was. Evenwel bleek de krukas die hierbij hoorde, niet geheel operationeel. 

In 2002 werd een historische schuur toegevoegd, afkomstig van de provincie Overijssel. In 2005 werd de jacobsladder gerestaureerd en weer bedrijfsvaardig gemaakt, nu aangedreven door windkracht.

In 2010 moesten de Potroeden uit 1936 worden vervangen: in 2011 kwamen nieuwe gelaste roeden.  Problemen met de halssteen waren er vanaf 2012; deze werden definitief opgelost door het plaatsen van een bronzen lager. In 2017 werden delen van het ondertafelement vervangen na schade door de bonte knaagkever.

In 2020 werd de molen grondig gerestaureerd: de stelling vernieuwd, het rietdek hersteld en het gaandewerk opnieuw afgesteld. Daarna was de molen weer volledig maalvaardig.