Deze molen is oorspronkelijk afkomstig uit Drantum, Kreis Cloppenburg, Duitsland. Hij werd daar na 1870 gebouwd als opvolger van een in het midden van de 19de eeuw geplaatste molen die in dat jaar afbrandde. In 1952 kwam deze molen buiten bedrijf en raakte in verval.

Henk Bökkers, afkomstig uit Olst, kocht het achtkant uit Drantum aan, liet het afbreken en naar Nederland vervoeren met de bedoeling, dit in Raalte te herbouwen. Dit alles ging echter niet door en vervolgens verkocht Bökkers alles, waarna in 1983 de opbouw volgde in het toen nieuw te openen Veenpark te Barger-Compascuum. Na de opening van het museum draaide de molen op geregelde tijden waarbij soms ook werd gemalen (aanvankelijk deed Bökkers dit zelf). 

Een tijdlang verging de molen de rol van dynamisch museumstuk heel goed. Maar in 2009 (dus ruim 25 jaar later) werd het kruien moeilijker: de staart had herstel nodig. Dat herstel bleef uit, de molen werd simpelweg niet meer gekruid en draaide alleen nog als de wind uit de goede hoek kwam. Van lieverlee werd dit minder en tenslotte draaide de molen helemaal niet meer. 

Anno 2023 verkeerde de molen in zeer matige toestand en leken de kansen op herstel gering. Dit laatste ook omdat deze molen vanwege zijn late bouwjaar en zijn bestemming als museumstuk niet als Rijksmonument te boek stond en het dus niet mogelijk was, via de gebruikelijke subsidiekanalen over te gaan tot herstel. Aldus ontstond een grote patstelling. 

Aan deze zorgwekkende situatie kwam in de nazomer van 2023 een einde, althans: een groep enthousiaste personen begon toen tóch met de eerste werkzaamheden en vernieuwde toen in betrekkelijk korte tijd de gehele stelling.
In maart 2024 verwijderde men de  inmiddels zeer slecht en ook onbetrouwbaar geworden staart. Later dat jaar begon de vervanging daarvan: intussen lag een nieuwe lange spruit klaar bij de molenmaker. Ook hadden de vrijwilligers het kleine koppel elektrisch aangedreven stenen intussen nagekeken en maalvaardig gemaakt. In april 2025 begon de fa. Molema met de staart. Intussen waren vrijwilligers begonnen met het ophekken van de roeden.

Hoewel deze molen in 2024 niet de Molenprijs won (was daartoe wel genomineerd) bleef men bezig hem weer maalvaardig te maken. Een flinke opsteker hierbij was dat deze molen, tezamen met enige andere monumenten, in februari 2025 door Provinciale Staten van Drenthe werd bestempeld tot provinciaal monument. 

Faillissement museum
In augustus 2025 vroeg de directie van het museum het faillissement aan; vrij snel daarna kwam een doorstart maar de toekomst leek onzeker. Later zette men het hele complex te koop. 
De molenvrijwilligers gingen, na een korte onderbreking, evenwel onverdroten verder. Eind 2025 kon de molen weer worden gekruid. Aan het wiekenkruis moest nog een en ander gebeuren maar het zag er wat de molen zelf betreft toch goed uit.

Nieuw begin
In het voorjaar van 2026 kreeg het museum een nieuwe eigenaar. Deze pakt eerst het achterstallig onderhoud van het geheel aan. De restauratiegroep van de molen ging ook verder met de werkzaamheden.

In de zomer van 2026 maakte de molen zijn eerste bewegingen in jaren. De officiële ingebruikname vond onder grote belangstelling plaats op 12 augustus. De vang werd gelicht door Bastiaan Bökkers, zoon van (de inmiddels overleden) Henk Bökkers.