Molen nr. 1 van de Drooggemaakte Polder aan de Westzijde van Aarlanderveen heeft een bewogen geschiedenis. De ondermolen werd in 1786 gebouwd door molenmakers Arij van der Straaten en Willem van der Star, met metselwerk van Leenderd van der Starre.

Op 4 februari 1924 ging de molen echter in vlammen op — alleen de stenen onderbouw en het scheprad overleefden de brand. Als vervanging werd molen nr. 8 van de Binnenwegsepolder bij Bleiswijk aangekocht en door molenmaker Vergunst overgeplaatst, waarbij de onderbouw iets werd verhoogd. Daardoor is molen nr. 1 nu duidelijk groter dan de drie andere molens van de polder.

Door de jaren heen daalde het polderpeil flink: bij de bouw lag het peil nog een meter hoger dan vandaag. Het scheprad werd daarom in 1956 en opnieuw in 1998 (bij vervanging van de bladen) verdiept.

Naast de brand kreeg de molen in de 20e eeuw ook drie keer te maken met asbreuk:
- Eind 1935 scheurde de askop nadat een roede tijdens het malen losschoot; een tweedehands bovenas en roede werden snel aangekocht om de molen weer draaiende te krijgen.
- Op 8 februari 1966 brak de buitenroede tijdens het malen, waardoor ook de binnenroede knapte en de kop van de bovenas scheurde. Een bovenas die eigenlijk klaarlag voor de Vlietmolen te Hoogmade werd haastig "gevorderd".
- Op 2 februari 1970 brak de bovenas tijdens het vangen. Het wiekenkruis bleef hangen maar ging alsnog verloren: omdat er geen grote kraan bij de molen kon komen beslisten de molenmakers en deskundigen na een dag bedenktijd om de zaak 'om te gooien'. Dit liep niet goed af en als gevolg raakten beide nog jonge roeden onherstelbaar beschadigd. Pas op 17 november 1970 kon de molen weer malen, al moest kort daarna ook het onderwiel volledig vernieuwd worden.
Sindsdien maalt de molen zonder grote problemen. 

Een paar details: de wateras komt oorspronkelijk uit een van de molens van de Hazerswoudse Droogmakerij. Na 1970 werd een vulstuk van de vorige bovenas hier hergebruikt als vangbalk.