In april 1787 kwam de standerdmolen van Grijpskerke voor 400 ponden in bezit van Jan Minderhoud. Ten gevolge van de beruchte storm van 9 november 1800 ging deze molen verloren; een jaar later werd de huidige stenen molen gebouwd. Molenaar was toen Johannis Minderhoud.
In 1825 werd Klaas Houterman de nieuwe eigenaar; dit tot zijn overlijden in 1847. Het bedrijf werd voortgezet door zijn zoons Marinus en Pieter. Deze laatste ging in 1864 naar 'De Hoop' te Serooskerke.
Rond 1875 kwam de molen in bezit van de familie Coppoolse. De laatste molenaar die hier op windkracht maalde was Cornelis Coppoolse.

24-08-1826: Middelburgsche courant

Terstond een molenaars-knecht benoodigd, te Grijpskerke. bij K.M. Houterman 
Op 19 januari 1945 kwam voor deze molen, inmiddels op één roede uitgerust met het systeem Van Riet, het voorlopige einde: hij stond met zijn rug in de wind toen een zware storm opstak. De molen moet toen achteruit op hol zijn geslagen. Hoe dan ook: het wiekenkruis ging verloren en kort daarop werd de molen onttakeld. 

Later is de molenromp nog een tijdje eigendom geweest van molenaar Jan de Visser uit Meliskerke. Omstreeks 1982 werd de romp omgebouwd tot woning.

In 1997 heeft men de molen uitwendig gecompleteerd maar helaas is door de aangebouwde woning draaien en kruien onmogelijk; een compleet bovenwiel is evenmin aanwezig. Volgens velen blijft het daarmee, hoewel door een erkende molenmaker zeer netjes uitgevoerd, toch een ‘scherts-restauratie’. 

De bovenas is de (na de brand van 1 september 1993) afgekeurde as van ‘De Hoop’ te Wolphaartsdijk. In de huidige situatie draait 't Welvaaren' toch niet, dus hoefde de as niet aan al te strenge eisen te voldoen.

15-10-2026:

De onttakeling van molenrestant "t Welvaaren van Grijpskerke" vond plaats op 15 oktober 2026, de roeden zijn gestreken en afgevoerd en de staart verwijderd door  Jan Grinwis en Michel Dellebeke gesproken. De roeden waren echt slecht en ook de staartbalk is niet best meer.
Het lot van deze molen is ongewis, want geen monument. 

Informatie van Leo Middelkoop, 15-10-2026

Op 15-10-2026 is de molen ontmanteld in opdracht van de huidige eigenaar. Doordat de molen nooit heeft kunnen draaien zijn diverse onderdelen aangetast. De eigenaar heeft eerder al meerder onderhoudswerkzaamheden uit laten voeren, zoals houtrot herstel, schilderwerk, metselwerk en het wind en waterdicht houden van de molen. Om echter te voorkomen dat de molen in de toekomst gevaarlijk zou worden voor de omgeving is de molen ontmanteld: Het gevlucht en staartwerk inclusief lange spruit gedemonteerd. Omdat de molen geen monument is, zijn er geen subsidiemogelijkheden om de eigenaar te ondersteunen voor volledig herstel.

De bovenzijde van de romp is voorzien van een betonnen afdekking. Sinds enige jaren is hier een luik in gemaakt, zodat de "kap" is te betreden. Boven op de kap zijn twee azobé voeghouten geplaatst met windpeluw, lange en korte spuit. De voeghouten zitten met draadeinde verbonden aan de lager gelegen luizolder. Bij de rehabilitatie in 1997 is gebruik gemaakt van de kromme afgekeurde as van de verbrande molen van Wolphaarsdijk. Deze as was duidelijk te lang voor de molen. Hiertoe ligt de as tot in de korte spruit, enigszins gelagerd in de korte spruit. De as is overhoeks om timmert en voorzien van stroppen. Hieraan zaten spanners naar de voeghouten, welke zo de molen op zijn plek hield. De molen is gemaakt door een tweetal timmermannen, welke werkzaam waren bij de Walcherse Bouwunie. Dit bedrijf was achter de molen gevestigd en bracht de molen terug ter afsluiting van de bouw van een woonwijk in Grijpskerke. Hierbij is er veel gekeken naar de molen van Serooskerke. Veel details, afmetingen en kleuren komen overeen met de Jongen Johannes, zoals deze er na de verplaatsing in 1984 bij stond. Dit is niet verwonderlijk, daar de redding van deze molen te danken is aan de directeur van de WBU, Dhr de Visser.