De windgortmolen werd in 1716 gebouwd, op het bolwerk waar eerder tot 1696 een schorsmolen had gestaan. In 1725 werd de gortmolen ook korenmolen genoemd. Hubertus de Bruyn was van 1749 tot 1770 eigenaar van deze molen, net als van de nog bestaande molen De Hoop. Tevens was hij pachter van veel stadsmolens, tot wel alle 5 (de 2 getijmolens, de Seismolen, de Segeersmolen en de Koepoortsmolen) tussen 1761 en 1763. Later werd deze molen De Koning genoemd en werd hij in de rekening van de tweehonderdste penning weer aangeduid als gort- en pelmolen.

bron o.a.: “Molens in Middelburg” door E. van Wijk, 1985

Molen De Koning stond aan de zuidrand van Middelburg en werd overgeplaatst in 1867 naar de huidige plaats Veerseweg 80, aan NNO-rand stad, 500 m ten N stadsrand, wegens aanleg van het kanaal door Walcheren.

12-10-1855: Rotterdamsche courant

Gisteren heeft in den onlangs nieuw ingerigten gort-pelmolen van de heeren wed. Fokker en Zonen , op het bolwerk tusschen de Vlissingschepoort en de Sint Geertruidsbarrière te Middelburg, een treffend ongeluk plaats gehad : Een der molensteenen is, terwijl de molen met vrij hevigen wind werkte, gesprongen, waardoor de stukken in verschillende rigtingen zich verspreid hebben • behalve den meesterknecht Neerings en zijn zoon, die' met minder belangrijke wonden in hunne woning zijn verpleegd , zijn twee der werklieden onmiddellijk naar het gasthuis vervoerd; van een hunner, Merk genaamd, zijn beide dijbeenen gebroken ; de andere , Dutrooy, gehuwd en vader van elf kinderen, bekwam eene belangrijke beenbreuk aan de dij, benevens eene aan het voergewricht.