De voorganger van deze molen was een standerdmolen, die wat noordelijker stond.

De bouw van de nieuwe molen werd in augustus 1743 door Willem Kente en Hendrik Donkersloot aangenomen voor ƒ 1200. 

De molen werd in 1744 gebouwd door Leendert Verkerken uit Brakel in opdracht van Cornelis van Aerssen, heer van Hoogerheide. 

De molen die tot 1798 dwangmolen was, werd enkele generaties gepacht door de familie Kouwenbergh. De laatste molenaar was Jac. A. Schoutens.


De molen bezat een houten as met gietijzeren insteekkop. Deze as brak in 1936.
Door gebrek aan nieuw materiaal, wat niet leverbaar was in de crisistijd, kon deze niet hersteld worden. Het maalbedrijf werd wel doorgezet met een maalstoel die aangedreven werd met een landbouwtrekker via een drijfriem. De molen werd in 1941 gevorderd door de Duitsers en er werd een timmerwerkplaats in gevestigd. Met de bevrijding van Woensdrecht hebben de wegtrekkende Duitsers de molen in brand geschoten.
Inform. van Piet Schoutens (zoon van Jac. A. Schoutens), vrijwillig molenaar De Rozeboom te Krabbedijke, 5 juni 2007.

In 1944 brandde de molen uit. De romp verdween enkele jaren later.

Dit was de molen van Hoogerheide en de grens ligt bijna vijf kilometer zuidelijker. Maar toch, precies deze molen kreeg een belangrijke rol toen de grens Nederland/België moest worden bepaald. Niet hier maar in Zeeuws-Vlaanderen, dus aan de overkant van de Westerschelde voorbij het ontoegankelijke gebied van het Verdronken Land van Saeftinghe.

bon: Jan van Houtum, 06-08-2026  www.grenspaaljagers.com