De eerste gegevens dateren uit 1826 als wordt vermeld dat Antonie Gremmee voor ƒ 1.470,- een wipmolen aan de Molenstraat koopt. Rond 1850 wordt deze eigendom van de familie de Gaaij. In 1873 koopt Willem Macleane uit Rossum de molen.

Tijdens een hevige storm in november 1874 bezweek deze molen. Op 3 juni 1875 legde Gijsbert Macleane, oudste zoon van Willem, de eerste steen voor een nieuwe molen. De bakstenen voor de molenromp en beltmuur zijn afkomstig van de steenfabriek uit Hurwenen.

In 1937 wordt de molen verkocht aan E.M. Remmerde, wiens vader molenaar op de nog bestaande molen in Nederhemert was. Remmerde was getrouwd met een dochter van MacLeane.

Dat de molen er na de Tweede Wereldoorlog nog stond, is niet vanzelfsprekend geweest: op 18 januari 1945 kreeg de molen, in eerste instantie met volle zeilen malend, niet minder dan elf treffers te verwerken. Resultaat: kruirad in duigen, gevlucht beschadigd, kap kapot en gaten in de stenen romp. De oorzaak van deze beschieting: de rivier de Waal was in de winter van 1944/1945 frontgebied tussen de Duitsers in het noorden en de Geallieerden in het zuiden.
Meteen na de oorlog werd de molen opgelapt met onder meer het kruiwerk van de kapot geschoten molen uit Werkendam en een roede van de molen van de fam. van Ballegooyen uit Gameren (die laatste was op 23 april 1945 door de Duitssers opgeblazen). Een helft van die roede ging in Hurwenen dienen als staartbalk. 

In 1952 maakte een 16der koppel stenen plaats voor een hamermolen, waarna de molen minder werd gebruikt. Remmerde maalde hier tot 1963, waarna de molen niet meer werd gebruikt (en vervolgens langzaam in verval kwam). 

Om verder verval tegen te gaan liet de nieuwe eigenaar, mw. Pel - Meyer, in 1973 de houten kapbedekking vervangen door een rieten. Dat was op zich goed, maar daarna gebeurde er lange tijd niets: tot 1988 heeft de molen staartloos en met kale roeden gestaan. 

In 1988 volgde verkoop (voor ƒ 1,--) aan de gemeente Rossum met als voorwaarde een totale restauratie. Dit vond inderdaad enige tijd daarna plaats: op 14 december 1991 werd de molen feestelijk heropend. Sindsdien draait en maalt de molen weer zeer geregeld.

In tegenstelling tot wat indertijd wel werd beweerd, is de Penn-bovenas bij de laatste restauratie niet vervangen.