Deze molen werd in 1858 in opdracht van Gerrit Witteveen door de firma Ten Zijthoff uit Deventer gebouwd. 

Oorspronkelijk werd met twee koppel stenen gemalen; nu is nog één koppel aanwezig.
Al rond 1900 werd er in het aanbouwtje naast de molen een ruwoliemotor geplaatst, zodat ook bij windstilte kon worden gemalen. In 1930 nam een dieselmotor de aandrijving over; omstreeks 1950 werd deze (lawaaiige) krachtbron vervangen door een elektromotor.

In de jaren ’60 van de 20ste eeuw werd het malen verplaatst naar de achter de molen gelegen bijgebouwen en werden als krachtbron louter elektromotoren gebruikt. Hierdoor raakte de molen als maalderij in onbruik. Onderhoud bleef achterwege en dus raakte de molen langzamerhand in verval.

In 1982 verkocht Koos Witteveen zijn molen voor het symbolische bedrag van ƒ 1,-- aan de Stichting Behoud Korenmolen Werklust te Oene. Die Stichting liet de molen in 1984 restaureren, mede dankzij giften van de inwoners van Oene en omliggende dorpen. Dit herstel werd uitgevoerd door restauratiebedrijf Schakel & Schrale. De windvaan achterop de kap getuigt hier nog van. 

Door de omliggende bedrijfsbebouwing was het jarenlang niet mogelijk om uit alle richtingen te draaien. Een verbouwing eind 2020 loste dit probleem op: de molen kent sindsdien geen bewegingsbelemmering meer.