Deze molen werd in 1740 gebouwd als boezemmolen voor de Hoge Boezem van de Overwaard. In september dat jaar kwam de molen officieel in bedrijf.

In 1844 bleek deze molen sterk naar ZO te verzakken en voor de oplossing was zeer veel werk nodig. De Watergraaf en hoogheemraden van de Overwaard noteerden, duidelijk bezorgd: "Men mag zich de toestand de toestand waarin molen No 7 zich bevindt niet geheel met stilzwijgen voorbij gaan. Daar deselfs gehele ligchaam zodanig naar het Zuidoosten is overgezakt en daardoor in deszelfs werking zozeer wordt belemmerd dat dezelve zal behoren te worden opgewonden. En ter verzekering der toekomst van een stenen beer te worden voorzien".
Maarten Stam "timmerman en molenmaker te Elshout" heeft allerhande heiwerk moeten verrichten en steunberen gemetseld. Dit los van andere zaken, zoals nieuwe tafelementstukken en voorzieningen om de molen maalvaardig en bewoonbaar te houden. De werkzaamheden duurden bij elkaar zo'n vier maanden en kostten vele manuren. 
De kwaliteit van het herstel is zonder twijfel voldoende geweest, want ruim 180 jaar later staat de molen recht en kan nog altijd naar behoren functioneren. 

Per 1 juli 1950 werd deze molen, tegelijk met nog enige andere Overwaardmolens, buiten bedrijf gesteld.

Deze molen is altijd een klein beetje groter geweest dan de andere zeven Overwaardmolens (die toch al bijzonder groot zijn) en heeft daarom van deze molengroep ook de grootste vlucht.

Achtergronden over ontstaan en ontwikkeling van de boezembemaling van de Overwaard zijn te vinden bij Molen nr. 1