Deze molen komt oorspronkelijk uit Alblasserdam.
Tot 1904 was de molen een hennepklopper. Dit betekent dat de hennepstengels gebeukt werden tot het vervaardigen van touw. Met het verloop van de zeilvaart en opkomst van de stoomschepen werd de behoefte aan touw minder en dat betekende voor de beukmolen zijn einde.

De molen werd gedemonteerd en getransporteerd naar Nieuw-Lekkerland waar hij een nieuw leven begon, niet als beukmolen, maar als korenmolen. Er moesten nodige wijzigingen plaatsvinden om de molen om te bouwen. Na de montage werd de molen een markante verschijning in het centrum van Nieuw-Lekkerland.

De molen heeft hier geen lang leven gehad. Tot 1938 heeft de firma De lange ( het thans nog bestaande mengvoederbedrijf) gebruikt gemaakt van de windkracht. Toen werd de molen definitief gesloopt.
-----

Arie de Lange (1848-1927) startte omstreeks 1880 een graan- en meelhandel in Nieuw-Lekkerland. Al snel had hij ruimtegebrek en bracht daarom zijn graanopslag in diverse schuren en zolders langs de dijk en in de polder onder.

In 1901 kocht hij de beukmolen (genoemd naar het kloppen of beuken van hennep voor de fabricage van touw en zeildoek) aan de Weerring te Alblasserdam van Henk de Jong, die de molen naar Nieuw-Lekkerland verplaatste en ombouwde tot korenmolen.

Arie’s zonen Hillegondus (1889-1968) en Jan Willem (1894-1977) namen de zaak in augustus 1920 van hun vader over.
In 1921 kochten zij van betonfabricant Arnoldus den Boer Aartzn. een blok van vier woningen met loods, erf en grond bij de molen, zodat ze wat meer ruimte kregen.

Door de opkomst van de elektriciteit werd de molen in de 1930-er jaren overbodig.
In 1938 brak de firma Ottevanger uit Moerkapelle de molen af, en bouwde hem later in de Zaanstreek weer op. Daar begon de molen aan zijn derde leven.

Alleen de onderbouw bleef in gebruik als pakhuis tot 1984. Toen werd de onderbouw gesloopt i.vm. de dijkverzwaring.
Bron: Een boek over Nieuw-Lekkerlandse winkels en bedrijven in vroeger jaren.
Informatie van Davy van Asperen, 12 december 2004

-----

In het vakblad De Molenaar van 4 april 1951 was de molen 'Molen van de week''. In deze rubriek stond een mooi stuk over de geschiedenis van de molen. De tekst was afkomstig van dhr De Regt en luidde: ''Deze mooie windmolen was t.z.t. eigendom van de Fa. A. de Lange Jr. te Nieuw-Lekkerland. In 1895 liet een zekere H. de Jong in Nieuw-Lekkerland een gebouw zetten, waarin een maalstoel geplaatst werd met twee koppel 16er blauwe stenen. De stenen werden gedreven door een stoommachine. De heer De Jong, toen veertig jaar oud, kende het molenaarsvak niet en nam dus een knecht in dienst die het vak wel verstond. Deze knecht, inmiddels nu 87 jaar oud, moest De Jong o.a. het billen van de stenen leren en het moet gezegd worden, de heer De Jong heeft het vak goed geleerd. In die tijd was het uitsluitend loongemaal. In 1899 kocht de heer De Jong een windmolen in de Alblasserwaard en liet die naar Nieuw-Lekkerland overplaatsen. Het was vroeger een beukmolen geweest, die niet meer werd gebruikt. De molen werd op een nieuwe 8 m. hoge stenen voet geplaatst en in 1900 draaide hij weer in volle glorie. Alles bij elkaar kostte dat Fl. 4000,-; dat is nu wel anders geworden. Op de maalzolder, die gelijk lag met de omloop, lagen 2 koppel blauwe stenen (16ers), één voor tarwe en één voor voergoed. Beide stenen waren voorzien van een regulateur. Onder de steenzolder lagen 2 meelzolders. Door middel van een schuifslee kon men op elke zolder 100 zakken meel kwijt. Boven de stenen was plaats voor 75 zak loongemaal. Het was voor die tijd een gemakkelijke molen om op te werken. Hij had 70 voet vlucht en was geheel van eikenhout gebouwd. Een ijzersterke molen dus, met behoefde voor het slechtste weer niet bang te zijn. In 1902 werd de stoommachine vervangen door een petroleummotor als hulpkracht. In die jaren werden er veel lijnkoeken gemalen; dit heeft de heer De Jong nog een vinger gekost; hij had het ongeluk met een vinger tussen de breekrollen van de koekenbreker te komen. Ook is de heer De Jong nog eens 's morgens vroeg, het was nog donker, met een vinger aan het luitouw blijven hangen. De molenaar die 2 verdiepingen hoger stond bemerkte dit niet en trok zijn baas aan een vinger naar boven. In 1903 is de molen bijna in brand geraakt, doordat er 'n grote brand was uitgebroken in de nabijgelegen lijnkoekenfabriek. Het heeft toen maar een haar gescheeld of de molen was ook mee afgebrand. Op de stelling was het zo heet, dat men het er niet uit kon houden. In 1921 werd de molen met pakhuis verkocht aan de Fa. de Lange's Graanhandel. Langzamerhand ging men over op handelsgemaal, de zaken werden steeds drukker 8 á 9 honderd zak moest per week gemalen worden. In 1935 werd er een hamermolen geplaatst, de molen kwam stil te staan. In 1937 werd het houten achtkant eraf gebroken en vervangen door een vierkante stenen opbouw. De maalstoel die indertijd door de stoommachine gedreven werd, bestaat nog en wordt nu aangedreven door een 25 pk elektromotor, die in 1922 voor de oliemotor in de plaats kwam. De stenen worden nu nog gebruikt voor tarwegemaal. Rest ons nog te vermelden dat het pakhuis aan een haven staat, die verbinding heeft met de Lek. Met een elektrische lier kan het graan direct vanuit het schip in het pakhuis worden gehesen. De laatste molenaarsknecht was Willem Bouter, hij was onder andere knecht geweest op de molen van Goidschalxoord waar ik nu als naamgenoot toevalligerwijs molenaar ben. Hij was knecht in Nieuw-Lekkerland vanaf 29 september 1921 en was hiervoor molenaar op de nog bestaande korenmolen van Streefkerk geweest tussen 1904 en 1921. In correspondentie met De Hollandsche Molen wordt geschreven dat de molen ca. 1934 in bedrijf is gebleven. Toen is ''de oude knecht'' uitgevallen, vermoedelijk was dit de toen 60 jaar oude Willem. Vanwege de afname van werk voor de windmolen is er toen geen nieuwe knecht aangenomen en stond de molen stil. In 1936 waren er sloopplannen, helaas waren poging tot behoud door De Hollandsche Molen tevergeefs en werd de molen afgebroken in 1941.
Uit het hierboven artikel kunnen we achterhalen dat deze molen een aantal hulpmotoren heeft gehad, helaas ontbreken cruciale gegevens. 

Informatie van William Bouter, 28-05-2026