Molen De Weert, gelegen aan de noordzijde van het riviertje De Reest, is volgens de gevelsteen gebouwd in 1807. Deze molen, ook wel bekend onder de naam Eekmolen, was de belangrijkste eek- of runmolen voor de leerlooi-industrieën in Meppel.
Rond de molen bevonden zich drie houten schuren, die oorspronkelijk dienden voor de opslag van eek (eikenschors).

Omstreeks 1860 kwam deze stellingmolen in het bezit van Abraham Roelink, die op 19 februari 1862 een vergunning kreeg van Gedeputeerde Staten van Overijssel om de run- en pelmolen tevens in te richten voor het malen van graan. Na Roelink werden achtereenvolgens W.T. Eilerts de Haan, L. Pasman en uiteindelijk E.P. Pasman eigenaar. In 1925 was de molen in het bezit van Dassen en Tenwolde. Na de dood van Albertus Dassen werd het bedrijf enige tijd voortgezet door zijn weduwe.

De vraag naar gemalen eikenschors nam sterk af en ook de oprichting van de Coöperatieve Landbouwbank haalde veel werk bij de molen vandaan. Zo werd de Eekmolen, die tijdens zijn laatste jaren met drie koppel stenen werkte (voor consumptiegraan, veevoer en schors), in 1937 stilgezet.
Hoewel de molen in goede staat verkeerde, werd hij wegens de hoge onderhouds- en verzekeringskosten dat jaar grotendeels afgebroken. De houten schuren werden gesloopt en het enige wat overbleef was het achtkante stenen onderstuk.

In 1998 werd de resterende onderbouw hergebruikt voor de bestaande molen De Weert, waarvoor een achtkant uit Hellendoorn werd gebruikt.