In 1880 leverden de gebr. B. Pot nieuwe roeden, nrs. 1224 en 1244, 22,70 m lang voor ƒ 360,= per stuk. Transport kostte nog eens ƒ 35,=, molenmaker Kees van Heteren ontving ƒ 20,= commissie.

Verder leverde IJzergieterij De Prins van Oranje in 1892 voor ƒ 517,= een ijzeren scheprad en voor ƒ 316,= een gietijzeren molenas, en in 1894 een holle wateras voor ƒ 239,=.

In mei 1899 bleek dat herstel van de molen ƒ 2280,= zou gaan kosten. Het polderbestuur ging echter bij molensloper J.B. Thobé in Dordrecht op bezoek, en kocht daar een gebruikte achtkante molen voor ƒ 900,=. De geteerde wipschepradmolen werd daarom in 1900 wegens slechte staat afgebroken, en vervangen door de achtkante molen.