De VVV had het geld niet om de molen te laten opknappen. G.J. Lankkamp uit Bathmen maakte op 6 maart 1930 waarschijnlijk één van de laatste foto's van de molen. De molen verkeerde in vervallen staat. De roeden waren op dat moment al verwijderd en naast de molen gelegd. Niet lang daarna werd de molen geheel afgebroken.
Rob Pols.
-----

Van de molenaars uit de oude tijd is weinig bekend: zij zullen eerst wel in dienst zijn geweest van de heren van Vorden en pas later zelfstandige ondernemers zijn geworden.
Wel bekend is dat laastse molenaar Gerrit Jan Klein Lebbink heette, hij nam de molen in 1910 over van Hermanus Oldenampsen, die ook in de jaren 1891, 1886 en 1881 als eigenaar staat vermeld. In 1876 wordt Gr. Oldenampsen als zodanig genoemd. De molen bevond zich nog een fraai houtsnijwerk met de naam Hendrik Jan de Wilde molenaar en het jaartal 1840. Eigenaar of pachters daarvóór zijn niet bekend.

De genoemde Gerrit Jan Klein Lebbink heeft de molen in bedrijf gehouden tot na de eerste wereldoorlog. Voor het malen van een zak graan rekende hij een kwartje. Bij goede wind kon hij vier a vijf zakken graan per uur malen een beurde daarvoor dus ƒ 1,25.

In 1915 kwam er een motor voor het malen van meel. Daarna ging het bergaf met de windmolen; eind 1920 maalde Klein Lebbing voor het laatst met "de Kaste".

De molen werd daarna, in 1922, gekocht door de plaastselijke VVV in een laatse poging deze in stand te houden. Dat is niet gelukt en ten slotte werd de molen voor afbraak, voor ƒ 75 verkocht aan molenmaker G. ten Have, die het bouwwerk in 1933 sloopte. Één wiek ging naar naar de molen in Bronkhorst en één wiek ging naar de molen in Gorssel terwijl één steen (de loper) in Diepenheim terecht kwam.

Van molenaar Klein Lebbink is nog bekend dat hij, evenals vele van zijn collega's, gedurende de eerste wereldoorlog wel klandestien maalde voor vrienden en bekenden. Met een bewoner van een huis op enige afstand was dan een afspraak gemaakt dat een luik gesloten werd als de controleur er aan kwam. Die vond dan niets ongeoorloofds; wellicht was dat ook hetgeen hij graag wilde!

 29-09-1933: De Graafschap-Bode,

Om de Olde Kaste te behouden is thans noodig een som voor aankoop, idem voor restauratie en een fonds waaruit de geregelde kosten voor onderhoud kunnen worden bestreden. Wie levert hiervoor het geld? De Vereen. van Vreemdelingen Verkeer geeft te dezen den moed nog niet op. Zij wil steunend op het aanwezige fonds ad. circa f 2200 in samenwerking met de Vereen. De Hollandsche Molen te Amsterdam, nog een allerlaatste poging ondernemen tot behoud. Daartoe is aan de eigenaresse uitstel van executie verzocht en verkregen tot as Maandagavond. Dan vergadert de V.V.V. te Hengelo (G) en valt de beslissing. En wellicht den daaarop volgenden morgen de molen?

08-12-1933: De nieuwe Aaltensche courant

HENGELO Maandag is de „Olde Koste” bezweken, niet den tand des tijds, ‘ maar de hand des sloopers. Alle pogingen, aangewend om dezen standaardmolen te behouden, zijn mislukt. Voor een paar jaar werd er een bazar voor gehouden, waaraan adellijk en niet-adellijk ijverig meewerkte. De opbrengst was, meenen wij, ƒ 600. De Ver. „De Hollandsche Molen” heeft zich voor de zaak gespannen, doch kon niet tot een accoord komen met de eigenaars. Evenmin baatte de actie van V. V. V,, in Sept.  gevoerd. En zoo heeft de. slooper zijn werk maar verricht. ’t Is natuurlijk een vreemd kaal iets in de Zelhemsche Enk, dat de  oude bekende is verdwenen, die, wanneer hij praten kon en zijn geheugen even sterk was als zijn zware eiken balken, nog zou hunnen vertellen van véél uit den ouden tijd, dat men vergeefs zoekt in de geschiedenisboeken. Die misschien over den oorlog van 1622 v.v. zou hunnen redeneerenl als ex-ooggetuige. Want 't was met recht een olde kaste !