De molen staat op een terrein, dat deel uitmaakte van de goederen onder kasteel Harreveld. Dit was in de 18e eeuw in bezit van Johanna Magdalena Catharina Judith baronesse van Dorth, die in 1799 wegens haar Orangistische activiteiten door de patriotten werd geëxecuteerd. Haar bezittingen kwamen bij gerechtelijke verkoop in handen van J.J.S. van Raesfelt, geneesheer in Bocholt.
Deze liet in 1819 een molen bouwen. Deze vertoont nog altijd grote technische verwantschap met de - iets jongere - Teunismolen van De Heurne. Vermoedelijk zijn zij door dezelfde maker gebouwd en/of vanaf hetzelfde bestek.

In 1900 schonk Bernardine de Both, kleindochter van Van Raesfelt, haar bezittingen, waaronder de molen, bij testament aan de R.K. parochie te Harreveld. In 1926 werd de molen verkocht aan G.J. Wolterink, die al sinds 1894 daar molenaar was. Van 1937 tot 1951 was de molen in handen van zijn weduwe A.J. Wolterink-Hogenkamp en van 1951 tot 1974 van haar zoon J.J. Wolterink.
Vanaf 1936 (met een onderbreking tussen 1940-1945) werd er tot 1967 elektrisch gemalen. De molen heeft naar verluidt  in 1947 voor het laatst gedraaid. 

De molen werd in 1967 geheel gerestaureerd. Hiervoor was de toestand, na ruim 20 jaar stilstand en verval, zeer slecht. De bekleding van de romp was deels verdwenen, de kap lag hier en daar open en de houten buitenroede, nog een borstroede, was gekraakt.
Bij dit grote herstel besloot men, de romp met schaliën te dekken, wat op zich een stijlbreuk was: voorheen was deze molen gedekt met horizontale beplanking. Ook de kap kreeg schaliën en werden de opmerkelijke dakkisten bij de lange spruit niet meer aangebracht. 
Na deze restauratie liet molenaar J.J. Wolterink de molen weer af en toe draaien en na zijn overlijden (1974) deden vrijwillige molenaars dat.

Op 23 maart 1981 ging het hier goed mis: tijdens het draaien brak onverwacht de bovenas en als gevolg viel het wiekenkruis naar beneden.
De oorzaak van dit ongeluk staat niet precies vast, maar waarschijnlijk heeft de vangbalk niet goed in de haak gehangen, is daardoor omlaag gevallen, waardoor de (hoepel)vang vervolgens ineens om het bovenwiel klemde. De molen draaide op dat moment zeer langzaam, waardoor er ook geen mogelijkheid bestond dat dat wiel even kon doorslippen maar ineens blokkeerde en de as dus bij de hals kon afknappen. 

Al was er na deze grote en onverwachte tegenvaller geen overheidsgeld te verwachten: nauwelijks een jaar later had de Hermien een andere bovenas. Afkomstig van de in 1971 onttakelde (en later geheel gesloopte) korenmolen "Het Hert" te Rhoon.

In 2008 en 2009 werden diverse werkzaamheden aan de molen verricht; het belangrijkste was de vervanging van het betonnen dek boven de invaart door, veel fraaier, een gemetselde toog.
In 2016 werd veel werk gedaan aan romp en kap: veel schaliën werden vernieuwd en al het houtwerk opnieuw geschilderd.

In het late najaar van 2025 werden beide roeden gestreken, tevens begon men aan de vloer van de maalzolder: deze was onder meer aangetast door houtworm en moest geheel worden vernieuwd. 
De nieuwe roeden stak men begin februari 2026. Niet veel later was de molen weer maalvaardig. 

De lange schoren zijn hier niet, zoals gebruikelijk, van hout, maar van gelast metaal.