In 1895 kreeg de molen op één roede zelfzwichting, de andere bleef een zeilroede. De nieuwe binnenroede die in 1926 werd gestoken kreeg (opnieuw) zelfzwichting. Vanaf 1956 hadden beide roeden zelfzwichting, de binnenroede met een stroomlijn, de buitenroede met halve verdekkering. Na de grote restauratie, die in 1981 werd opgeleverd, had de molen op beide roeden zelfzwichting met Oud-Hollandse voorzomen. Bij de restauratie anno 2023 kreeg de molen opnieuw zelfzwichting met op de binnenroede een Bremer-stroomlijnneus en op de buitenroede halve verdekkering. (N.B. De Bremer-stroomlijnneus lijkt sterk op het systeem Van Bussel, maar de beplating van de stroomlijn verschilt doorgaans enigszins.