De molen werd in 1865 gebouwd voor en in gebruik genomen door molenaar Brunninkhuis, tevens bakker, een combinatie die vaker voor kwam in Oost-Nederland.
In 1911 nam men voor windstille perioden een petroleummotor in gebruik.

Volgens sommigen is de molen na een roedebreuk in 1929 buiten bedrijf gekomen, althans: men zou daarna de windkracht niet meer hebben benut. Mevrouw Brunninkhuis-Groente stelde daarentegen dat rond 1932 een houten roe door slijtage gebroken is en dat men daarna tot 1940 nog op één roe heeft gemalen. Wéér andere bronnen melden dat de molen al in 1936 geheel onttakeld was. De weinige foto's van deze molen in onttakelde toestand laten een romp met kap zien; die kap heeft nog een houten bovenas. 

In later jaren is het houten achtkant tot halverwege afgezaagd, waarna de molenstomp en de ruimte in de belt dienst deed als opslagruimte voor het veevoederbedrijf van de familie Brunninkhuis; dit zou tientallen jaren zo blijven. 

In 1982 werden door de Stichting Oortmanmolen, die inmiddels begonnen was om de molen in het nabijgelegen Lattrop in ere te herstellen, initiatieven ontplooid om ook déze molen te rehabiliteren. Nadat die stichting de molenromp in eigendom kreeg werd de naam veranderd in Molenstichting Lattrop-Tilligte.