Versiering

Boven de dichtgemetselde noordwestingang is een bijzonder fraai sluitsteentje, waarop ook 1728 staat, ingemetseld.
Bij de zuidoost ingang is in het bovenlicht in hout een liggende tarwehalm met twee aren uitgestoken en in de boog eveneens een sluitsteentje met 1728 erop aangebracht.
Daarboven zijn twee grote, fraaie gevelstenen boven elkaar aangebracht. Op de bovenste staat in dik reliëf het wapen van Middelburg. In de vorm van een dubbele adelaar met keizerskroon en een wapenschild op de borst. Er onder zijn aan een gestrikt lint tweemaal twee wapenschilden met de namen Parker, Van Reigersberg, Coninck en Van de Blockery aangebracht.

Verwijzingen

Ten-Bruggencatenr.

03320

Geschiedenis

Van de vier resterende stadskorenmolens in Middelburg is de Seismolen de oudste. Hij staat fraai aan de westzijde van het oude, omwalde Middelburg langs een wandelpad bij het Joods kerkhof.
Kenmerkend zijn de zware balklagen in de molen, waarbij onder de steenzolder kruislings onder de normale balklaag nog twee zware versterkingsbalken zijn aangebracht.
De molen had oorspronkelijk vier koppel stenen en er werd vroeger tevens gerst gepeld. De maalzolder ligt 0,90 m. onder de balie.
Vanaf 1857 waren achtereenvolgens T. Machielse, Adriaanse, Den Hollander, W. Luijendijk en vanaf 1940 J. v.d. Heide moleneigenaar.
Tot kort voor de Tweede Wereldoorlog is de Seismolen ook bewoond geweest. Oorlogsschade en een novemberstorm (beide in 1940) en verdere verwaarlozing maakten deze molen omstreeks 1955 tot een ruïne.
Pas nadat de gemeente in 1954 de molen verwierf, vond een kostbaar herstel plaats. Vooral het metselwerk werd uitvoerig gerestaureerd; de maalinrichting keerde echter niet terug. Enige onderdelen van de toen al deels onttakelde korenmolen van Wateringen werden gebruikt (zoals de buitenroede). Overigens was het tweedehands gevlucht veel te kort.

Hoewel de molen in de loop van de jaren '70 draaivaardig werd gemaakt en sindsdien ook geregeld in beweging was, was nieuw grondig herstel nodig. In 1998 werden wiekenkruis en staart verwijderd. Twee jaar later werd de molen recht gezet, de balie vernieuwd en de molen geheel maalvaardig gemaakt. Ook waren de toen gestoken roeden van de juiste lengte.
De "Seismolen" is sinds die restauratie van 2000-2001 weer maalvaardig met drie koppel stenen. De bomen op het bolwerk zorgden echter voor flinke windbelemmering, waardoor de molen nauwelijks kon draaien. Inmiddels is ook daar het nodige aan gedaan, zodat de molen weer fraai zichtbaar is en ook beter wind kan vangen.

De molen staat sinds half november 2009 stil vanwege herstelwerkzaamheden aan het metselwerk. De romp wordt opnieuw gevoegd; mede door de lange winter zijn de werkzaamheden nog niet afgerond.

De lange spruit ligt, ongebruikelijk voor Zeeland en net als bij buurman De Hoop, in het midden. Ongewoon is ook, dat de koningspil doorloopt tot de vloer van de steenzolder. Dit is ook bij 'De Hoop' het geval.

Aanvullingen

Over de naam:
De molen is vernoemd naar het Seisbolwerk, waar hij in 1728 op werd neergezet.

---

Laatst bijgewerkt: woensdag 1 september 2010