Versiering

Eenvoudige baard, wit geverfd, blauw afgebiesd met schrijfletters in reliëf het opschrift: "De Oude Molen"

Verwijzingen

Ten-Bruggencatenr.	03537
allemolens.nl	zoek op Ten-Bruggencatenummer in allemolens.nl naar aanvullende informatie
Voorganger	(standerdmolen), Colijnsplaat

Geschiedenis

Deze grondzeiler was vroeger als oude ambachtsmolen in bezit was van de Prinsen van Oranje.
Lange tijd was het bouwjaar van de huidige molen niet bekend. In 1598 is hier een molen gebouwd maar het leek, gezien de bouwwijze, onwaarschijnlijk dat dat het bouwjaar van de huidige molen kon zijn. 1727 werd ook wel genoemd en dat jaartal bleek, naar pas in 2009 werd vastgesteld, juist: de bouw werd op 26 mei 1727 aanbesteed. Het metselwerk werd uitgevoerd door Huijbregt Ketel; het molenmakerswerk door Jacobus Huijsman uit Goes. Deze molen is dus opvolger van een in 1598 gebouwde molen.

Na lange tijd op naam van de Domeinen te hebben gestaan, heeft de molen vanaf 1850 vele eigenaren gehad. De laatste beroepsmolenaar, Piet Bak, maalde met twee koppel stenen. Op de begane grond beschikte hij tevens over een mengmachine, een elektrisch aangedreven buil en een haverpletter (welke laatste in 1966 werd verwijderd). In een aparte schuur stonden een door een elektromotor aangedreven hamermolen, schoningsmachine en elevator, evenals een silo met een opslagcapaciteit voor 2200 kg graan.
In 1973 verkocht Bak zijn molen aan de toenmalige gemeente Kortgene, waarna hij huurder werd. Op 1 februari 1980 beëindigde hij zijn bedrijf.

Bij een restauratie in 1958/59 werd het slechte muurwerk aan de westzijde deels vernieuwd en gepleisterd en de binnenroede door (de toen 80-jarige) molenmaker Marien van Riet uit Goes voorzien van het het naar hem vernoemde stroomlijnsysteem met remkleppen.
De kleppen werken hier niet via een doorboorde as, maar via een lier en zwichtring. Het was (en is) op die manier mogelijk de molen, zónder gebruik van de vang, met de kleppen stil te zetten.

Bij een flinke herstelbeurt in de jaren '90 kreeg de molen onder meer nieuwe roeden; het systeem Van Riet bleef gehandhaafd.

Tegenover de situatie van rond 1960 is het uiterlijk nogal veranderd: windpeluw, voorkeuvelens, kuip, en walpen waren lichtblauw; de ramen eveneens (met witte stopverfranden), de schoren ook, met witte uiteinden en klapmutsen. De lange spruit (een oude roede) was zwart met rode koppen. De waterdeuren in het voorkeuvelens waren wit, evenals de ster op de rode askop en de baard. Windborden en bordschroot zwart met witte voorzoom. De toppen van de roeden waren tot de tweede heklat eveneens wit.
Tegenwoordig zijn lange spruit en schoren azuurblauw, hetzelfde geldt voor delen van de baard. Die laatste is naar oud model gekopieerd, maar iets anders geverfd.

Aanvullingen

Over de naam:
Deze molen heeft de aanduiding 'Oude Molen' te danken aan het feit dat er later in het dorp nog een andere molen werd gebouwd.

Literatuurverwijzingen:
A.J. Wisse, 'De molens van Colijnsplaat', in: De Windmolen nr. 133 (2009)

---

Laatst bijgewerkt:	zondag 19 mei 2013