Versiering

Aardige baard, met tussen de voeghouten de opschriften 'ANNO' en '1724'; verder staan in twee harten de getallen '19' en '67'; behalve de naam de molen is verder ook nog een haan geschilderd.
Deze baard is gemaakt bij de grote restauratie van 1965/67; de oude baard was een flink stuk kleiner dan de huidige.

De romp wordt verlevendigd door een 1,40 m gewitte plint aan de onderzijde rondom de molen en witte omlijstingen boven alle vensters en de deuren.

Verwijzingen

Ten-Bruggencatenr.

04903

Geschiedenis

Deze molen is gebouwd als stellingmolen maar later, op een onbekend moment, ingekort tot grondzeiler; op 18e eeuwse prenten van Brouwershaven is de molen te zien als lage stellingmolen met staande stellingschoren. Dit gegeven maakt deze molen tot een bijzonderheid onder de Nederlandse molens.

Tot 1784 was hij eigendom van de stad, in dat jaar werd hij verkocht aan Jacob de Bruijne waarna hij vele malen van eigenaar wisselde. In 1879 werd de molen openbaar verkocht aan M. v.d. Panne-Boluyt. Op de molen drukte toen een cijns van 124,80 gulden ten behoeve van de gemeente. Van 1879 tot 1889 waren telgen uit de familie Hanse erfpachter en daarna tot 1898 de familie Pleijte. In 1898 werd Leendert van den Hamer Molenaar, daarna diens zoon Simon. In 1923 werd de familie Van den Hamer voor het eerst volle eigenaar, nadat de gemeente afstand deed van de erfpacht.
A.C. Kodde verwierf de molen in 1950 en verkocht deze in 1956 aan D.J. Opree, die vroeger ook op de plaatselijke standerdmolen 't Hert maalde. Daarnaast had hij elders een mechanische maalderij met twee elektrisch aangedreven koppels 16der kunststenen.

In 1961 verkocht aannemer L. Tieleman de molen aan de Haagse architect H.A. Hoogervorst. Bij de grote restauratie in 1965/67 werden onder andere een nieuwe met dakleer beklede kap geplaatst en de in 1935 aangebrachte zelfzwichting op de Pot buitenroede vervangen door een Oud-Hollandse tuigage. Eén koppel maalstenen mocht bij de verbouwing tot weekendverbijf niet verwijderd worden; een tweede koppel stenen met toebehoren verdween wèl, net als de buil en mengketel op de begane grond. Bij de restauratie in 1967 is het aantal zolders ook van twee naar drie gebracht. Tijdens een verbouwing van de molen tot woning in 1967 werden onder de fundering de vier teerlingen van zijn voorganger, een standerdmolen, aangetroffen.
Deze restauratie werd uitgevoerd door Jan van den Hamer, zoon van de vroegere molenaar Leendert van den Hamer. Veel eerder, in 1935, had Van den Hamer op de buitenroede zelfzwichting aangebracht.

De interne toestand in 1994: 1 koppel gedemonteerde blauwe stenen, met een nog volledig aanwezig aantal wielen, maar geen lagers, geen luiwerk, het spoorwiel tegen het plafond opgehangen en de bovenschijfloop (geen bonkelaar) op de vloer van de kapzolder gezakt. De molen kan daardoor gekruid worden en in principe draaien. Dat laatste schijnt ook af en toe te gebeuren.

Aanvullingen

Uniek aan deze molen:
Vermoedelijk de enige nog bestaande molen die van stellingmolen is verbouwd tot grondzeiler.

---

Laatst bijgewerkt: zondag 29 augustus 2010