|
© Foto: Gerard Roomer (04-07-2009) |
| Romp | Eiken achtkant, gedekt met riet, op lage voet. De onderste ca. 2 meter gedekt met geteerde gepotdekselde planken. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kap | Gedekt met riet | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Vlucht | 25,40 m. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wiekenvorm | Oudhollands | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wiekverbeteringen | Deze molen heeft nooit een wiekverbetering ondergaan. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wiekenkruis |
Bovenas |
Geschiedenis
De Havik bemaalde met nog drie molens (De Bul, De Westermolen en De Knevelaar) de oorspronkelijk ca. 2110 ha. grote Eilandspolder op de Schermerboezem.
De Eilandspolder ontleent zijn naam aan het feit dat dit oude veengebied eertijds als een eiland, het Schermereiland genoemd, aan alle kanten was omringd door het water van de Schermer, de Beemster en het Starnmeer. De eerste watermolens op het Schermereiland werden gebouwd in 1542. De één was geplaatst 'halver weghe den Ouddijk nae de Volger toe bij het Kruiswerk in de Grafter Koog' en de ander op de plaats van de huidige Menningweermolen. De derde molen van de Eilandspolder werd in 1562 gebouwd ten oosten van Groot-Schermer aan de Hoofdsloot en zou de geschiedenis ingaan als De Knevelaar. Deze merkwaardige naam is naar alle waarschijnlijkheid te verklaren uit een geschil over een waterstaatkundige aangelegenheid dat in 1560-1561 rees tussen de bewoners van Graft en Zuid-Schermer. De inwoners van Zuid-Schermer werden daarbij verplicht een eigen molen te bouwen en de blijkbaar onwillige dorpsbestuurders werden net zo lang gegijzeld (gekneveld) tot deze klaar was. Het 'Knevel molentgen' werd gebouwd in 1562 en in 1625 herbouwd als grote achtkante binnenkruier. In het laatst van de 16de eeuw zijn aan de Delft bij de Rijp nog twee watermolens gebouwd die De Bul en De Havik werden genoemd. Binnen de polder lagen vanouds het Noordeindermeer, het Sapmeer en het Zuider- of Graftmeer, die later drooggemaakt zijn en die uitmaalden op het polderwater van de Eilandspolder. Door de droogmaking van beide eerstgenoemde meren werd de waterberging in de polder zo verkleind, dat in de tweede helft van de 17de eeuw de bemaling moest worden versterkt met een vierde molen die De Wester of Leymolen zou worden genoemd. In 1864 werd de polder bemalen door drie vijzelmolens en een schepradmolen. De drie vijzelmolens waren De Bul bij De Rijp, De Westermolen bij Driehuizen en de in 1861 naar de noordwesthoek van de polder verplaatste Havik, terwijl De Knevelaar nog steeds met een scheprad was uitgerust. Op de plaats van De Havik werd in 1874 een stoomgemaal met vijzels gebouwd, waarna De Bul in september 1876 voor afbraak werd verkocht. In 1918 werd het stoomgemaal verbouwd en de stoominstallatie en vijzels vervangen door elektrisch gedreven centrifugaalpompen, waarna de drie nog resterende molens overbodig waren geworden. De Westermolen en De Knevelaar werden onttakeld en de ingekorte molenrompen ingericht tot woning. Molen De Havik werd eveneens onttakeld maar bleef als molenromp staan, kompleet met kap maar zonder gaande werken en is nog lang als woning in gebruik geweest. In 1961 werd hij aangekocht door de gemeente die hem in 1963 aan de Amsterdamse chirurg D. Durrer verkocht op voorwaarde dat deze de molen liet restaureren. In 1964 werd de molen uitwendig gecompleteerd en geschikt gemaakt voor bewoning. Na nog een paar keer van eigenaar te zijn gewisseld, is de molen thans eigendom en woning van de bekende jazzmusicus Hans Dulfer. Na 1978 werd de molen ook weer af en toe in werking gesteld, maar daaraan is geruime tijd geleden een einde gekomen. Constructie
©
Foto's: Gerard Roomer (04-07-2009)
©
Foto: Rob Pols (04-01-2006).
©
Foto: ? (verzameling Rob Pols).
Draag zelf bij
|