|
|
| Romp | Grenen achtkant, gedekt met riet, op lage voet | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kap | Gedekt met riet | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Vlucht | 17,00 m. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wiekenvorm | Oudhollands | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wiekverbeteringen | Deze molen heeft nooit een wiekverbetering gekregen. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wiekenkruis |
Bovenas |
Geschiedenis
Het bouwjaar van deze molen werd tot voor kort gehouden op 1654; thans is 1675 aannemelijker. Dit vanwege een ingesneden, vermoedelijk authentiek, jaartal.
Deze molen is volgens overlevering in de 18de eeuw van Huisduinen naar Den Oever verplaatst, hoewel dat door anderen wordt betwijfeld. Tot in de 20ste eeuw is het aantal korenmolens op het eiland Wieringen tot drie beperkt gebleven. Naast de nu nog bestaande molens was er nog de korenmolen te Zandburen. Deze dateerde waarschijnlijk van het midden van de 19de eeuw en ging in 1945 door brand verloren. Aan het einde van de jaren 1930 is, als gevolg van de slechte staat waarin de houten as en de roeden verkeerden, een van de roeden gebroken. Er is toen nog enkele malen met één roede gemalen maar al spoedig is de molen buiten bedrijf gesteld. In 1952 werd de vervallen molen, die toen al enige tijd zonder roeden stond, aangekocht door de Stichting Oud-Wieringen, die hem vervolgens liet restaureren. Deze restauratie werd pas in 1960 voltooid en sindsdien wordt de molen geregeld in werking gesteld. De vereniging "De Wieringer Molens" werd in 1991 opgericht en kreeg op 15 mei 1992 deze molen in bezit. In eigen beheer, met hulp van een molenmaker, is de molen tussen 1992 en 1998 gerestaureerd. Vermeldenswaard is dat door de vrijwilligers een geheel nieuwe kap is gemaakt, waarbij de oude als voorbeeld diende. Na 1998 zijn beide koppels maalstenen door de vrijwilligers geheel maalvaardig gemaakt. Constructie Het grenen achtkant staat zonder ondertafelement op lage penanten en heeft slechts een bintlaag, één veldkruis per veld en een boventafelement met blokkeelconstructie. Vóór 1960 had de molen een houten as en roeden, die bij de toen voltooide restauratie zijn vervangen. De huidige as is afkomstig uit de in 1958 afgebroken grondzeiler te Vragender (Gelderland), alwaar bij omstreeks 1925 was aangebracht. Volgens overlevering zou deze as juist weer afkomstig zijn geweest uit Anna Paulowna. Twee koppel stenen zijn op de begane grond op een maalstoel aangebracht. Eén koppel is afkomstig uit een vroegere maalderij te Hippolytushoef. Er zijn geen aanwijzingen dat er ooit een luiwerk is geweest. Wèl is een horizontale kaapstander aanwezig om de stenen te lichten, een werktuig dat bij de meeste korenmolens niet meer wordt aangetroffen, omdat het meestal door een steenkraan is vervangen. Aanvullingen
Uniek aan deze molen:
Eén van de zeer weinig maalvaardige windkorenmolens zonder luiwerk; aannemelijk is, dat deze molen dit ook nooit gehad heeft. Draag zelf bij
|