Versiering

Aardige baard, rood geschilderd. In witte gotische letters de naam: st anna molen. Hieronder een versiering met getande onderrand, aan weerszijden hiervan een witte ster. De rand van de baard is accoladevormig met aan weerszijden enkele krullen, eveneens wit.
Vóór 1973: eenvoudige baard, zonder opschrift, licht geschilderd met donkere versiering en witte rand.

Eenvoudige achterbaard met licht golvende rand, rood geverfd met witte bies.

Verwijzingen

Ten-Bruggencatenr.	00182
allemolens.nl	zoek op Ten-Bruggencatenummer in allemolens.nl naar aanvullende informatie

Geschiedenis

De boeren van Moesel, Keent en het afgelegen Altweertheide moesten tot 1912 de lange weg naar de molen op het Driesveld afleggen om hun graan te laten malen. Toen liet Antonius Hubertus Timmermans, molenaarsknecht op de windmolen in de buurtschap Laar, aan de Heelstraat een nieuwe molen bouwen. Molenmaker-timmerman Kluskens uit Nederweert kocht voor de bouw van de molen de onderdelen van de Clercx-molen, die Constant Janssens voor afbraak verkocht. De nieuwe romp op Keent week nogal af van de romp van de Clercxmolen, zodat de onderdelen passend moesten worden gemaakt. Op de steenzolder werden twee koppel stenen geplaatst.
De molen heeft een zeer licht gebouwd spoorwiel waarin de kammen op een tamelijk grote steek van 11 cm. zijn geplaatst. Men kan zich afvragen of dit wiel in de Clercxmolen werd gebruikt, die ook als pelmolen was ingericht.

In 1924 verkocht Timmermans de windmolen aan Jean ‘Sjang’ Clijsters. Onderin de windmolen stond toen een maalstoel in een kazemat met zuiggasmotor. Clijsters had er een goed gemaal. Zowel in 1926 als in 1930 voegde hij een pakhuis aan de molen toe. In 1934 liet hij Dekker-stroomlijnwieken aanbrengen.
De Dekkerwieken waren aangebracht door de Gebr. Cor en Piet van Beek uit Nieuwe Wetering (ZH.). Clijsters maakte van de gelegenheid gebruik om een nieuwe windpeluw te laten leggen, hetgeen de Gebr. Van Beek in slechts twee dagen uitvoerden. De Dekkers waren een zodanige verbetering, dat Clijsters de zuiggasmotor weinig meer gebruikte. Het was overigens ook een motor die niet snel gestart kon worden, aangezien het maken van een eigen steenkoolgas vanaf de koude toestand veel tijd in beslag nam.
In 1943 brak een roede. Gebruikte roeden waren in de oorlogsjaren schaars geworden, nieuwe roeden werden vanwege moeilijkheden in de materiaalvoorziening praktisch niet meer gemaakt. Toen er uiteindelijk een bruikbare roede was gevonden, brachten de molenmakers het systeem-van Bussel aan: vanwege de zeilslag hadden de Dekkerwieken toch niet geheel voldaan.
Onderin de molen werd een nieuwe elektrische maaistoel van de firma P. Poeth uit Tegelen geplaatst. Het was een enkele maalstoel van bijzondere constructie: de aandrijving vond plaats met een brede buigzame riem, waarvan de einden op elkaar waren gelijmd. Deze constructie bood het voordeel dat de stoel weinig plaatsruimte innam en geen geluidsoverlast veroorzaakte.

Door de opkomst van het mengvoeder en de concurrentie met de Boerenbond, in Weert waren vroeger twee coöperaties actief, werd de windmolen in het begin van de jaren vijftig stilgelegd. Clijsters zag geen toekomst meer in het windmolenbedrijf en bood de molen voor sloop te koop aan. Er werden in die jaren veel windmolens stilgezet en een koper, die een aanvaardbaar bod deed, werd niet gevonden. De molen werd verwaarloosd en verviel tenslotte.
De gemeente Weert probeerde hem van de ondergang te redden. De onderhandelingen, die uiteindelijk in 1970 tot een overname hebben geleid, namen ongeveer tien jaar in beslag. De toestand was inmiddels slecht. In samenwerking met de Rijksdienst voor de Monumentenzorg werd een restauratieplan opgesteld.
Na goedkeuring van de minister werd de molen in de volgende jaren door de firma Gebr. Adriaens uit Weert gerestaureerd. In de zomer van 1973 kwam de restauratie van de molen gereed en zag er fraaier uit dan ooit.

In 2009/2010 is een uitvoerige restauratiebeurt voorzien: staart hersteld/vernieuwd, herstel aan voeghoutkoppen, metselwerk, balkkoppen van de zolders, nieuwe kapbedekking, houtwormbehandeling en tot slot schilderwerk. Ook de omgeving van de molen zal worden aangepakt door het kappen en snoeien van diverse bomen.

De bovenas is nogal fors en overduidelijk niet voor deze molen gemaakt; de molen maalt er echter goed mee. De herkomst blijft vooralsnog onbekend.
Ander opmerkelijk feit: de roosterhhouten lopen evenwijdig aan de spruiten en zijn dus niet radiaal geplaatst.

Eigenaren van deze molen:
Antonius Hubertus Timmermans (1911 - 1925)
Jean 'Sjang' Clijsters (1925 - 1965)
J. Clijsters jr. (1965 - 1970)
Gemeente Weert (1970 - heden)

Aanvullingen

Over de naam:
In 1934 werd de molen verdekkerd. Bij de inhuldiging kreeg de molen de naam "Sint Anna", naar Anna Truyen, echtgenote van molenaar Jean Clijsters.

Trivia:
Het luiwerk van deze molen is uitzonderlijk traag: ook bij een flinke gang duurt het lang voordat de zak op de steenzolder is beland. Bij weinig wind is er tijdens het luien naar verluidt voldoende tijd voor een sigaret (buiten de molen!).

---

Laatst bijgewerkt:	woensdag 11 juli 2012 | Foto