De Prins van Oranje | 1165 | 1878 | - | - | 05.90 m. |
| Kruiwerk |
48 houten rollen; kruirad |
| Vang |
Losse Vlaamse blokvang uit vijf stukken; vangbalk met haak; vangstok |
| Inrichting |
Stalen vijzel Ĝ 1,98 m. Woning in de molen |
| Overbrengingen |
Bovenwiel 62 kammen Bovenschijfloop 30 staven, steek 14,5 cm. Onderwiel 27 kammen Vijzelwiel 31 kammen, steek 16,0 cm. Overbrengingsverhouding 1 : 1,8. |
| Molenmaker |
Huybert Pietersz Heynen, Oude Wetering (1674) |
Versiering
Eenvoudige baard met het opschrift: 'ANNO 1836 G.J.B.'
(N.B. Dit zijn de initialen van molenmaker G.J. Bollee, die in 1836 de gehele kap vernieuwde).
Verwijzingen
| Ten-Bruggencatenr. |
00049 |
| Voorganger |
|
Geschiedenis
In 1638 werd voor de Zuid- en Noordeinder polder een molen gebouwd; deze verbrandde in 1673 en werd in 1674 vervangen door de huidige molen. Gebouwd door Huybert Pietersz Heynen, meester-molenmaker op de Oude Watering voor 5100,-. De totale bouwkosten bedroegen echter 6995,-.
De molen was oorspronkelijk ingericht als binnenkruier en was tot ca. 1930 als schepradmolen in bedrijf en werd kort daarna ontdaan van het gevlucht. De roeden werden later aangekocht door de Driemanspolder te Leidschendam, waarna zij tot juni 1999 dienst deden in de Middelmolen aldaar.
In 1941 werd De Dikke Molen vanwege de oorlogsomstandigheden weer maalvaardig gemaakt: er kwamen nieuwe roeden en de molen werd meteen ook vervijzeld.
Gezien dit jaartal van vervijzeling, de karakteristieke kamverhouding 27/31 en de steek, is aan te nemen dat onder- en vijzelwiel afkomstig zijn van een gesloopte Schermermolen.
Asbreuk in 1944 zorgde voor grote problemen: er werd een wat lichte sloopas geleverd en beide (uit de Schermer afkomstige) slooproeden werden met bussen verlengd (zij waren aan alle enden 1,5 meter tekort!) en van spandraden werd voorzien.
Tot 1955 bleef de molen op deze merkwaardige manier voor de polderbemaling in bedrijf. In 1957 volgde een zeer noodzakelijke restauratie, waarbij nieuwe gelaste roeden werden gestoken.
Voorheen was de molen eigendom van het Waterschap De Aarlanden maar werd in 1988 particulier bezit. Sinds ca. 1990 is deze molen niet meer draaiend te zien en aan een grote restauratie toe.
Medio 2007 was de molen voor het bedrag van 1.960.000,- te koop. Op 31 december 2008, anderhalf jaar later, was de vraagprijs gezakt tot 1.575.000,-.