NSBM Fyenoord | g.n. | 1843 | - | - | 04.00 m. |
| Kruiwerk |
40 ijzeren rollen; kruilier met elektrische aandrijving en rondgaande ketting; kruirad (niet in gebruik) |
| Vang |
Losse Vlaamse blokvang uit vier stukken; vangbalk met haak; vangstok |
| Inrichting |
Twee koppel 17der kunststenen, mengketel, elevator, elektrisch luiwerk, elektrisch aangedreven maalstoel |
| Overbrengingen |
Bovenwiel 68 kammen Bovenschijfloop 35 staven, steek 10,0 cm. Spoorwiel 79 kammen Steenschijflopen 27 staven, steek 9,5 cm. Overbrengingsverhouding 1 : 5,68 |
Versiering
Eenvoudige baard, groen geverfd, wit afgebiesd, met de opschrift en ANNO 1764 en daaronder'DE HOOP' met helemaal onderaan het wapen van Oud-Alblas
Verwijzingen
Geschiedenis
Deze ronde stenen stellingmolen dateert van 1844. Op een kaart uit 1681 is te zien dat er voordien al een houten standaardmolen heeft gestaan. In 1844 werd deze vervangen door ‘Eenen Ronden Steenen Windkoornmolen’. Vermoedelijk is de standerdmolen na het gereedkomen van de nieuwe molen afgebroken. Het lijkt er ook op, dat de in 1843 gegoten bovenas voor de nieuwe molen is gemaakt.
In 1891 werden Johannes en Evert de Groot - vader en zoon - eigenaars van De Hoop. Vanaf die tijd is de molen in die familie gebleven. Het graan werd in die tijd aangevoerd per schip, vervolgens in zakken, en op de schouder, de weg over, de molen ingedragen.
Bastiaan en Minkus de Groot - zonen van Evert - maalden samen van 1937 tot 1959 en Minkus ging alleen verder tot 1965. Twee van zijn zoons zetten het bedrijf voort. Evert werd de molenaar; Minno was de specialist op het gebied van het scherpen van de stenen.
De Hoop is een van de weinige molens in de Alblasserwaard die nog zeer regelmatig in bedrijf is. De molen maalt zo'n 500 kilo tarwe per week voor thuisbakkers; daarnaast worden verschillende producten gemalen voor de verkoop in het streekcentrum Liesvelt te Groot Ammers (De Jonge Sophia).
Deze molen had vroeger imitatie-Van Busselneuzen. Toen deze vervangen moesten worden, durfde er men geen Dekkersysteem aan, want de nabijgelegen Wingerdse molen had ook dit systeem en dat ging volgens de molenaars veel te snel. Daarom kwamen er op één roede fokken met regelborden. Dit beviel zo goed dat, toen in 1965 de roeden vernieuwd werden, op beide roeden fokken met regelborden kwamen. Toen in 2004 het gevlucht wederom vernieuwd werd, kwamen er vanwege de kosten steekborden in, maar omdat de molen daardoor onrustiger draaide, kwamen er later alsnog twee regelborden.